Inne spojrzenie na budowe materii

Problemy nauk ścisłych - dyskusje, teorie, kontakty
bogdanfiz
Posty: 33

Inne spojrzenie na budowe materii

Post#1 » 22 lut 2009, ndz, 17:59

Jestem nauczycielem fizyki w gimnazjum. Przez wiele lat wnikliwie analizowałem, interpretowałem wyniki naukowych doświadczeń fizycznych, które konfrontowałem ze współczesnymi teoriami fizycznymi.

Wyniki badań doświadczalnych wskazują, że mikro i makroświat działa według precyzyjnych, spójnych, jednoznacznych i zrozumiałych reguł. Niewłaściwy odczyt budowy i działania mikroświata przyczynił się do błędnego podziału na fizykę klasyczną i kwantową. Efektem niezrozumienia budowy i działania mikroświata jest wprowadzanie do fizyki fal materii de Broglie’a i mechaniki falowej Schrodingera. Niektórzy naukowcy wprowadzają nowe, uzupełniające, elementarne, nieistniejące składniki materii nie znając materii niższego rzędu. Fundamentalnym, całkowicie potwierdzonym doświadczalnie jest fakt, że ładunki elektryczne doznając przyśpieszenia promieniują fale elektromagnetyczne. Jest to podstawowa informacja o budowie ładunków elektrycznych. Przy zewnętrznej deformacji poprzecznej ładunku oś głównego promieniowania jest prostopadła do zwrotu przyspieszenia. Z powyższego faktu wynika, że elektron w atomie nie może krążyć, oscylować ani zmieniać swojej geometrii. W związku z tym taki proces jak oddziaływanie pomiędzy spinowym momentem magnetycznym a orbitalnym polem magnetycznym nie istnieje. Zatem jednym z absurdów jest wprowadzenie do fizyki stałej struktury subtelnej. Dalsze rozwodzenie się nad nieistniejącą realnie stałą to tylko pozorne upiększanie rzeczywistości. Subtelną i nadsubtelną strukturę, a także natężenie linii widmowych można jednoznacznie wytłumaczyć wprowadzając wnękową budowę mikroobiektów. Doświadczenie mówi jednoznacznie, że dotychczasowe wyobrażenia na temat budowy fotonu, ładunku elektrycznego, atomu są niewystarczające. Przy pomocy obecnych modeli budowy atomów niemożliwe jest wytłumaczenie fundamentalnego procesu w mikro i makroświecie, jakim jest ruch materii. Wiele współczesnych teorii fizycznych to niespójne, szczątkowe, życzeniowe twory matematyczne, nie mające rzetelnego potwierdzenia doświadczalnego. Analiza wyników doświadczalnych, obserwacja różnorodnych struktur organizmów żywych i innych obiektów materialnych skłoniły mnie do innego spojrzenia na budowę materii. Zapraszam Naukowców i inne zainteresowane Osoby do merytorycznej dyskusji na temat: „Inne spojrzenie na budowę materii”


Inne spojrzenie na budowę materii.

I. Budowa ładunku elektrycznego
Na wstępie chciałbym przytoczyć parę faktów doświadczalnych.
Wiadomo, że elektrony i inne ładunki doznając przyspieszenia wysyłają promieniowanie elektromagnetyczne. Np. elektrony doznają oddziaływań w przewodniku, w zwykłym obwodzie rezonansowym, magnetronie, klistronie, lampie rentgenowskiej, pierścieniu akumulacyjnym itd.
Rysunek

Oś głównego promieniowania jest prostopadła do zwrotu przyspieszenia ładunku. Ta prostopadłość to fundamentalna informacja o budowie mikroobiektów. Natężenie promieniowania X, zakres jego częstotliwości i kierunkowość gwałtownie wzrastają, gdy elektron doznaje wielkich przyspieszeń. Charakterystyczną cechą widma ciągłego rentgenowskiego jest istnienie ostrej, krótkofalowej granicy. Elektrony wykazują grawitacyjno-elektromagnetyczną naturę. Analizując wyniki dotychczasowych doświadczeń naukowych uważam, że budowa elektronu i innych ładunków jest następująca: elektron jest wnęką zbudowaną z głównej części masowej, wypełnioną uwięzionymi w niej fotonami ; uwięzione (sprężone) fotony można nazwać „zimnymi” fotonami. Budowa wnęki (obiektu) może być prosta lub złożona.(ważne).
Rysunek. Przekrój wnęki prostej
1. Główna część masowa (grawitacyjna)
2. Część elektromagnetyczna (uwięzione fotony posiadają masę spoczynkową, pole elektryczne pochodzi od tych fotonów.)

Proste obliczenie wykazuje, że struktura wnęki od strony zewnętrznej jest bardziej rozszczelniona niż od strony wewnętrznej. Jest to istota działania wnęki. W ten sposób fotony z zewnątrz przenikają łatwiej do wnętrza uzupełniając elektryczność i masę. Ten proces to naturalna regeneracja ładunku i masy. W procesie wewnętrznego pułapkowania należy uwzględnić zmianę kierunku fotonu odbitego. Elektron doznając przyspieszenia ulega deformacji poprzecznej. Zmienia się w ten sposób kąt przylegania fotonu do wewnętrznej struktury wnęki.
Rysunek

Wówczas pewne fotony uzyskują częściowy stopień swobody w kierunku poprzecznym do zwrotu przyspieszenia. Ulegają w ten sposób „wyhaczaniu”, „uwalnianiu” . Tak można logicznie wytłumaczyć mechanizm powstawania promieniowania X, którego oś główna jest prostopadła do przyspieszenia. Krótkofalowa granica widma jest wyznaczona przez rozmiar wewnętrzny wnęki. Foton o długości kompresji mniejszej od rozmiaru przestrzeni pułapkowania wnęki jest to foton poruszający się, „gorący”, który po krótkim próbkowaniu opuści wnękę. Przy takim podejściu można racjonalnie wytłumaczyć kształt krzywej widma energetycznego promieniowania X. Podstawowe relacje między wnęką a fotonem są następujące:

A/ Foton może odbić się od zewnętrznej lub wewnętrznej struktury wnęki.
B/ Foton może być pochłonięty przez wnękę. W tym przypadku energia kinetyczna fotonu może zamienić się na energię wewnętrzną wnęki (energię sprężystości), bądź na energię wewnętrzną wnęki plus energię kinetyczną wnęki wraz z fotonem. Przy emisji z wnęki foton odzyskuje swoją energię. Natomiast wnęka częściowo zostaje schłodzona. Mamy tu do czynienia z fundamentalnym mechanizmem ruchu materii. Fotony poruszają mikroobiekty, mikroobiekty poruszają większe mikroobiekty ,itd.(dopasowanie bezwładności).
C/ Pochłonięty foton (fotony) o odpowiedniej energii może wyrwać wnękę ze struktury substancji. Taki proces tłumaczy w sposób zrozumiały mechanizm efektu fotoelektrycznego.
D/ Pochłonięty przez wnękę foton uwalnia inne fotony wewnętrzne. (logiczne wytłumaczenie efektu Comptona). Jest to efekt podłużnej deformacji wewnętrznej.
E/ Foton przenika wnękę.
W procesach absorbcyjno-emisyjnych może zmieniać się energia wewnętrzna lub zewnętrzna wnęki. Przykładem może być znane schładzanie lub rozgrzewanie laserowe mikroobiektów. Przy takim modelu zewnętrzne pole elektryczne (statyczne lub dynamiczne) pojedynczej wnęki nie musi być centralne.( mimo ogniskowania i wysokiego napięcia, wiązka elektronów w kineskopie powinna się rozproszyć). W większości rzeczywistych eksperymentów mamy do czynienia z polem elektrostatycznym pochodzącym od zbioru ładunków elementarnych. Niecentralne pole umożliwia w pewnych warunkach łączenie ładunków tego samego znaku ( jądra atomów, kondensacja elektronów – nadprzewodnictwo) Takie pole elektryczne pojedynczej wnęki tłumaczy budowę, wielkość, trwałość jąder atomowych (także nietrwałość dużych jąder atomowych). Deformując wnękę zmieniamy położenie fotonów względem siebie. W ten sposób zmieniamy zewnętrzne pole elektryczne wnęki i jej własności optyczne.(efekt piezoelektryczny).Koncepcja ta dopuszcza istnienie wnęk chwilowo pustych. Można powiedzieć, że cząstki naładowane to pociski, silniki odrzutowe (np. rozpad promieniotwórczy). wypełnione paliwem fotonowym. Ładunki elektryczne doznając dużych przyspieszeń wypromieniowują znaczną część fotonów, tracąc w ten sposób elektryczność i masę. Osiągając prędkość światła tracą pole elektryczne.
W ten sposób ładunek w polu elektryczno-magnetycznym nie może przekroczyć prędkości fotonów (światła). Emisja fotonów powoduje utratę elektromagnetyzmu i masy, co w konsekwencji prowadzi do korekty torów ładunków w akceleratorze. Teoria względności, która mówi o wzroście masy jest błędną teorią. Błędną teorią jest także teoria, która mówi o równoważności masy i energii. Wyrażenie mici2 jest słuszne tylko w świecie fotonów. Jakimkolwiek zmianom (przyspieszenie) w mikro- i makroświecie towarzyszy emisja lub absorbcja fotonów. Jest to podstawowy mechanizm działania świata materialnego. Sformułowana przez Wawiłowa hipoteza , że świecenie odkryte przez Czerenkowa jest związane z ruchem swobodnych elektronów w materii jest nieprawdziwa. Nie ma możliwości poruszania się ładunków w substancji bez oddziaływań. Promieniowanie to o pewnej kierunkowości jest efektem wzajemnych oddziaływań ( deformacji wnęk ) ładunków z ośrodkiem. Dotychczasowe wyjaśnienie zjawiska Wawiłowa-Czerenkowa to następna magiczna interpretacja. Wielkość prędkości stałej ładunku nie ma żadnego związku z promieniowaniem ( brak deformacji ). Cytat z literatury fizycznej:”świecenie Wawiłowa-Czerenkowa jest jedynym przypadkiem,gdy ładunek,który porusza się jednostajnie, wypromieniowuje falę elektromagnetyczną”. Ja też mogę powiedzieć, że w Unisławiu w pewnym miejscu nie działa grawitacja.
Cząsteczki wykazują masowo-polowe cechy. Przypisywanie mikroobiektom własności falowych jest wielkim nadużyciem. Dyfrakcja jest to zwykły proces oddziaływania cząsteczek o złożonej geometrii masowo-polowej z ziarnistą materią, w wyniku którego otrzymujemy obraz prążkowy (ziarnisty).(także odziaływanie wzajemne ładunków). Obserwowane relacje między fotonami a mikroobiektami jednoznacznie wykazują, że fotony posiadają masę spoczynkową. A zatem wzór na masę relatywistyczną jest nieprawdziwy. Wiązanie pewnych własności, zachowań materii z dużymi prędkościami jest absurdem wynikającym z nieprawdziwego wyrażenia √(1- v2/c2). Wyrażenie to jest”lekarstwem” na wszystko.Wszelkie zjawiska, procesy w świecie materii związane są z oddziaływaniami (przyspieszeniami). Uważam, że interferencyjną metodą Michelsona-Morleya nie jesteśmy w stanie stwierdzić stałości prędkości fotonów w układach inercjalnych. Nie ma racjonalnych przeszkód, aby cząstka (materia) nie mogła przekroczyć prędkości światła w przestrzeni wypełnionej odpowiednim polem grawitacyjnym.
Zapytanie:
Czy tzw. obraz interferencyjny prążków na ekranie to:
-)efekt wzmacniania i wygaszania spójnych fal elektromagnetycznych.
-)efekt wzajemnego oddziaływania uporządkowanych fotonów w miejscach przymusu.(szczelina, ostra krawędż)
-)efekt oddziaływania monochromatycznej wiązki ze ostrą krawędzią, szczeliną.
Takie oddziaływania uporządkowanych fotonów mogą tworzyć wieloobrazowość wąskich szczelin ,ostrych krawędzi,nierówności.Używając do eksperymentu siatkę,laser,półprzewodnikowe elementy fotolektryczne ,wzrok, nie zaobserwowałem w przestrzenich ciemnych jakichkolwiek fotonów.Aby wyjaśnić do końca tzw. efekt interferencyjny fal elektromagnetycznch należałoby zbadać energię wiązki docierającej do szczeliny, siatki, i energię docierającą do miejsc jasnych prążków na ekranie.Gdyby te energie okazały się zbliżone (uwzględniając błąd doświadczalny),to co wtedy z wygaszaniem fotonów.Jest to ważne zagadnienie fizyki , gdyż Michelson w swoim eksperymencie wkorzystując ten fakt stwierdza stałość prędkości światła w układach inercjalnych.

II. Budowa atomu.
Fizycy analizując widma atomowe, rozproszenie cząsteczek, przenikanie cząsteczek przez materię i inne zachowania materii zaproponowali początkowo model atomu, w którym elektrony krążą po orbitach (powłokach). Jednak doświadczenie potwierdza jednoznacznie, że elektron poruszający się po torze krzywoliniowym promieniuje energię, co w konsekwencji powoduje jego zatrzymanie. Jest to fundamentalny dowód doświadczalny, który należy uwzględnić przy budowie modelu atomu. W tej trudnej sytuacji Ludwik de Broglie wprowadził fale materii, które są wytworem wyobraźni, a które nie istnieją w rzeczywistości. Doświadczenie potwierdzające istnienie fal materii zostało źle zinterpretowane. Pierścienie dyfrakcyjne to zwykłe odbicie cząsteczek grawitacyjno-elektromagnetycznych(należy także uwzględnić wzajemne oddziaływanie cząsteczek) od złożonej ziarnistej struktury kryształu ( jest to zwykły obraz struktury kryształu). Podobne efekty prążkowe uzyskujemy w wyniku oddziaływania cząsteczek z wewnętrzną ziarnistą strukturą cienkich folii metalowych. Taki proces jak interferencyjne wzmacnianie, osłabianie strumienia cząsteczek nie istnieje. Proponuję w tym momencie obejrzeć wnikliwie zdjęcia struktury materii wykonane za pomocą mikroskopu jonowego. Koncepcja de Broglie’a stała się drogowskazem w nowej teorii Schrödingera. Opierając się na nieprawdziwych rozważaniach de Broglie’a i innych prawach fizyki klasycznej wprowadził własne równanie falowe, które nie ma nic wspólnego z opisem zachowania rzeczywistego mikroświata. Interpretacja wyników rozwiązań tego równania to tylko pozorna prawda o rzeczywistym świecie. W tym momencie jest potrzebna debata fizyków, w wyniku której równanie to zostanie odrzucone. Wyniki dotychczasowych badań (doświadczeń) pozwalają nam w miarę dokładnie sprecyzować parametry dotyczące budowy i zachowania elektronów. Jakikolwiek ruch ładunku w przestrzeni ograniczonej powoduje emisję fotonów. Proces wejścia elektronu spoza atomu na orbitę atomu lub w oscylację i inne niepojęte stany to utopia. W ten sposób Schrödinger intelektualnie pogłębił nieprawdę dotyczącą budowy atomów. Później zaczęło się trwające do dzisiaj matematyczne „upiększanie” tej nieprawdy. W oparciu o powyższe modele niemożliwe jest wytłumaczenie fundamentalnego procesu, jakim jest ruch atomów, cząsteczek, materii. Fizycy przyjmując ten model atomu (modele zmodyfikowane) wstąpili na błędną drogę, która oddala nas od rzeczywistej budowy mikroświata. Dotychczasowe modele atomów to „ubogie, nieużyteczne elementy budowlane”, z których logicznie nic nie można zbudować ani wytłumaczyć większości zachowań materii. Należy zapytać, na jakiej podstawie fizycy przyjmują, że składniki jąder różnych pierwiastków to ten sam rodzaj składników. Uważam, że elektrony w atomie przylegają do jądra, ewentualnie pod wpływem energii przemieszają się. Widma liniowe nie mają nic wspólnego z elektronami przylegającymi do jądra. (fotony pochodzą z wnętrza wnęk i przestrzeni międzywnękowych). Taki proces, jak przejścia elektronowe, przelewanie energii z jednego stanu do drugiego nie istnieje. Nie istnieje także takie zjawisko jak kreacja, anihilacja cząstek, fotonów (brak rzetelnych dowodów a tylko myślenie życzeniowe). Fotony to realnie istniejące specyficzne składniki materii, które mogą spoczywać względem wnęki (uwięzione) lub poruszać się samodzielnie z prędkością światła. Można stwierdzić, że fotony to grawitacyjno-elektromagnetyczne oscylatory, które są głównym czynnikiem poruszającym materię.Z tego też względu mikroobiekty nie mogą przekroczyć prędkości fotonów. Fotony są obiektami bezstratnymi. W przyrodzie pełnią rolę stabilizatorów energetycznych. Niecentralne pole elektromagnetyczne wnęk pozwala na łączenie protonów na wiele różnych sposobów. Protony i neutrony to wnęki, które tworzą jądro atomowe. Najprostszy atom to pojedyncza wnęka odpowiednio wypełniona fotonami i zobojętniona ujemnym ładunkiem elektronów. Ten mechanizm łączenia wyjaśnia zagadnienie wielkości, trwałości, promieniotwórczości jąder atomowych. Protony, neutrony, przestrzeń między składnikami jądra, przestrzeń między atomami to pułapki fotonów. Ciała w fazie skondensowanej (makrownęki) doprowadzone do odpowiednio wysokiej temperatury (np. deformacja mechaniczna) dają widmo ciągłe, które zawiera wszystkie długości fal rozmieszczone w widmie w sposób ciągły. Ten eksperyment potwierdza, że przestrzeń międzyatomowa jest siedliskiem fotonów. Atomy (wnęki proste lub rozbudowane ) w stanie lotnym poddane działaniu zewnętrznemu (deformacji) wysyłają promieniowanie tworząc w ten sposób liniowe widma atomowe. W doświadczeniu Francka i Hertza mamy do czynienia z rezonansową wymianą energii między elektronem a wnęką. Rodzaj wnęk i ich ułożenie w atomie decyduje o strukturze widma atomowego. W każdym charakterystycznym miejscu wnętrza wnęki, między wnękami, może mieścić się różna ilość fotonów. Ten mechanizm wyjaśnia zagadnienie związane z natężeniem linii widmowych. Odpowiednie typy wnęk mogą łączyć się ze sobą na wiele różnych sposobów tworząc izotopy. Wg nowego modelu złożona geometria wewnętrzna i zewnętrzna atomów oraz cząsteczek pozwala łączyć się tym obiektom na wiele różnych sposobów, np. różnorodność organizmów żywych, nowotwory, nowe materiały,izotopy.
Dzięki takim możliwościom ta sama substancja może różnić się w pewnym zakresie własnościami elektrycznymi, magnetycznymi, optycznymi i mechanicznymi. Połączenia takich obiektów pozwalają na mniejsze lub większe prześwity między mikroobiektami danej struktury. Wyjaśnianie prześwitów w danej strukturze przy pomocy modelu orbitalnego itp. jest nieprawdziwe. Nowy model pozwala przejść w sposób rozumny od mikroobiektów do różnorodnych makroobiektów spotykanych w przyrodzie. Pewnym połączeniom atomów, cząsteczek towarzyszy minimalna ich deformacja, która powoduje wydzielenie lub pochłonięcie fotonów (reakcja chemiczna). Interpretacja wiązań chemicznych w oparciu o dotychczasowe modele to absurd, który kłóci się ze zdrowym rozsądkiem. Przy ogromnych deformacjach wnęk (fuzja, rozszczepienie) uwalniane są z najmniejszych zakamarków materii najkrótsze fotony. Działając silnym polem elektrycznym, magnetycznym na odpowiednią materię (deformacja wnęk) możemy zmienić jej własności emisyjno-absorbcyjne, np. nowe linie widmowe, rezonansowe pochłanianie fal elektromagnetycznych.(np.tzw. rezonans jądrowy). Po bardzo długotrwałych oddziaływaniach geometria wnęki może nieznacznie zmienić się. Zmieniają się w ten sposób możliwości połączeniowe tych obiektów, a zatem mamy do czynienia z ewolucją materii.
W rozważaniach nad promieniowaniem ciała doskonale czarnego z wielu nieprawdziwych założeń otrzymano w miarę poprawny wynik. Wprowadzenie abstrakcyjnego oscylatora kwantowego, który przyjmuje energię En=nhν nie ma realnego sensu, ani potwierdzenia doświadczalnego. Obecna wiedza pozwala nam podać model budowy fotonu a w ten sposób sprecyzować wyobrażenia na temat tych obiektów. Model, przy pomocy którego można wytłumaczyć między innymi mechanizmy: odbicia, polaryzacji i rozchodzenia się w ośrodkach niejednorodnych fotonów. Mówiąc ogólniej relacje między fotonami a mikro- i makroświatem. Elementarnymi parametrami fotonu są skończone i określone wymiary przestrzenne , wartości energetyczne i masowe tego obiektu. Doprowadzając odpowiednie fotony (tylko fotony) do gazu przeprowadzamy go ze stanu energetycznego niższego do wyższego. Gaz pozbawiony całkowicie fotonów to gaz martwy, skondensowany. (grawitacja Ziemi pozwala na wyciek fotonów). Eksperyment ten wskazuje , że widmo energetyczne cząsteczek jest głównym obrazem widma energetycznego fotonów. Dzisiejsza wiedza wskazuje, że fotony (specyficzne cząstki) poruszające się w odpowiednim pudle, spełniające pewne warunki podlegają odpowiedniemu rozkładowi energetycznemu Maxwella. Pudło o całkowitej próżni wewnętrznej ( pozbawione fotonów i innych mikroobiektów) posiada zerową energię wewnętrzną. Nowy model budowy mikroobiektów, fotonów w sposób jednoznaczny rozwiązuje problemy związane z określeniem takich pojęć jak: temperatura ,gęstość energii, energia zerowa. Wszystkie procesy w przyrodzie są ściśle, precyzyjnie i logicznie połączone ze sobą.(teraz można przejść do opisu matematycznego). Istnieje jeden ścisły, precyzyjny i spójny aparat matematyczny opisujący zachowanie materii. Realny podział na fizykę klasyczną i kwantową nie istnieje. Taki podział to efekt niezrozumienia działania świata materialnego. Zapraszam Naukowców do zbudowania nowej, spójnej, zgodnej z doświadczeniem teorii opisującej budowę i działanie realnego świata materialnego. Nowe spojrzenie na budowę i działanie mikroświata pozwoli między innymi kierować w sposób z góry określony przepływem i konfigurowaniem się materii (np. usuwanie degeneracji materii) a także uwolnić w sposób kontrolowany czystą energię fotonową.



Inne spojrzenie na mechanizm zjawiska Comptona i efektu fotoelektrycznego.

Dotychczasowe wyjaśnienie zjawiska Comptona budzi wiele zastrzeżeń. Opierając się na obecnej wiedzy doświadczalnej twierdzę, że wyjaśnienie teoretyczne tego zjawiska jest nieprawdziwe. Przejście tego samego fotonu o częstości ω w wyniku kontaktu ze spoczywającym elektronem w foton mniej energetyczny o częstości ω’ to błędna interpretacja. Wielu fizyków zajmowało się problemem „rozszczepienia” fotonów, jednak wyniki ich doświadczeń nie potwierdziły tego zjawiska. Stosowanie wzoru mc2 do opisu energii elektronu jest całkowitym błędem. Nie istnieje w przyrodzie równoważność masy i energii. Wzór mc2 funkcjonuje tylko w świecie fotonów, które posiadają masę spoczynkową. Szczegółowa wiedza doświadczalna pozwala przyjąć, że ładunek elektryczny to wnęka wypełniona uwięzionymi fotonami. Wielka deformacja wnęk w czasie rozszczepienia i fuzji jąder powoduje uwolnienie ogromnej ilości energii fotonowej. Mówienie tu o zamianie masy mikroobiektów w energię jest nieprawdą. Wnęka pozbawiona fotonów stanowi w pewnym sensie masę bezenergetyczną (określenie własne). Przy takim podejściu do budowy ładunków można wymienić podstawowe relacje między poruszającym się fotonem a spoczywającym elektronem, które w sposób logiczny wyjaśnią zjawisko Comptona.

- Foton przenika wnękę, ewentualnie uwalnia inny foton o tej samej częstości.
- Uwięziony foton porusza się wraz z wnęką.
- Uwięziony foton deformując podłużnie (deformacja podłużna) wnętrze wnęki uwalnia inne fotony (ω’ ≤ ω). Ubytek energii fotonowej zamienia się w energię kinetyczną elektronu.


Geometria elektronu, struktura elektronu, orientacja przestrzenna elektronu względem fotonu to główne parametry, które decydują o zależnościach energetycznych i kątowych w procesie rozproszenia.

W przypadku efektu fotoelektrycznego foton o odpowiedniej energii przenikając do wnętrza elektronu ulega wewnętrznemu odbiciu i uwięzieniu. Efektem tego uwięzienia jest uwolnienie elektronu z zewnętrznej struktury materii. Uwięziony foton porusza się wraz z elektronem. Jest to logiczne wyjaśnienie mechanizmu efektu fotoelektrycznego. Poszczególne etapy obydwu zjawisk podlegają znanym zasadom zachowania energii i pędu . W powyższych procesach często uwalniane są fotony mniej energetyczne. Warto wspomnieć, że poruszający się elektron, emitując foton, ulega schłodzeniu..




Zderzeniu wysokoenergetycznych cząstek towarzyszy ogromna ich deformacja.W skrajnych przypadkach może dojść do rozpadu, rozbicia wnęk. Efektem tak silnych deformacji jest uwolnienie z wnętrza wnęk przenikliwego promieniowania elektromagnetycznego.Taki proces jak anihilacja ( zniszczenie ) cząstek nie istnieje. (brak rzetelnych dowodów doświadczalnych.)

Artykuł ze zdjęciami przesyłam na maila.

Wróć do „Nauki ścisłe”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość

cron